Samir (niet zijn echte naam) is slachtoffer van het kinderopvangtoeslagschandaal. Jarenlang probeert hij te begrijpen wat er met zijn toeslagen is gebeurd. Welke besluiten zijn genomen en welke informatie is gebruikt, blijft voor hem onduidelijk. Hij wil overzicht. Niet uit nieuwsgierigheid, maar omdat hij verder moet.
Een tijd geleden vroeg Samir daarom zijn persoonlijke dossier op bij de Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen (UHT). In dat dossier staan documenten over zijn toeslagen. Met die informatie kan hij controleren wat er is gebeurd en wat dit betekent voor zijn herstel. Samir krijgt een ontvangstbevestiging. Daarna blijft het stil.
Dossier dat niet komt
Hij wacht. Eerst geduldig, daarna steeds onrustiger. Hij belt met UHT. Hij vraagt opnieuw om zijn dossier. Hij probeert UHT in gebreke te stellen en denkt aan een rechtszaak. Ook dient hij een klacht in. Steeds draait het om hetzelfde: zijn dossier komt niet.
De stilte maakt hem onzeker. Samir weet dat het maken van zo’n dossier veel werk is. Maar hij weet ook dat de staatssecretaris meerdere keren heeft gezegd dat slachtoffers hun persoonlijke dossier zouden krijgen. Ook als dat lang zou duren. Daar houdt hij zich aan vast.
Harde klap
Dan krijgt hij eindelijk reactie op zijn klacht. UHT zegt dat de communicatie over het persoonlijke dossier niet goed was. Samir krijgt excuses. Maar hij hoort ook dat hij zijn persoonlijke dossier waarschijnlijk niet meer krijgt.
Dat komt hard aan. Want Samir wacht niet zomaar op papier. Hij wacht op informatie over zijn eigen leven. Informatie die hij nodig heeft om te begrijpen wat er is gebeurd en om zijn herstel goed te regelen. Daarom neemt Samir contact op met de Nationale ombudsman. Wij doen onderzoek naar zijn klacht. We kijken naar wat UHT heeft gedaan, wat er is beloofd en hoe Samir daarover is geïnformeerd.
Belofte niet nagekomen
Uit ons onderzoek blijkt dat zijn klacht terecht is. Samir is jarenlang niet goed op de hoogte gehouden. Ook is duidelijk dat slachtoffers eerst is toegezegd dat zij hun dossier zouden krijgen, terwijl die belofte later niet is nagekomen. Wij roepen de staatssecretaris op om de manier waarop slachtoffers documenten kunnen opvragen te verbeteren.
Ik vind dat de overheid hier onbetrouwbaar is geweest. Als slachtoffers wordt beloofd dat zij hun persoonlijke dossier krijgen, dan moet die belofte worden nagekomen. Lukt dat niet, dan moet de overheid daar eerlijk en op tijd over zijn. Juist in de hersteloperatie is openheid nodig. Mensen zoals Samir mogen niet opnieuw in onzekerheid blijven zitten.
Deze column is verschenen in De Telegraaf van 25 juli 2026. De persoon op de foto is niet de persoon uit de tekst.
Ook interessant
UHT kwam toezeggingen over persoonlijk dossier niet na en liet aanvrager in onzekerheid
