Een vrouw krijgt geen kwijtschelding (dit is het niet hoeven betalen van een schuld) voor lokale belastingen. De reden is dat zij op haar eigen bankrekening spaart voor haar kinderen. Daardoor heeft zij teveel vermogen om kwijtschelding te krijgen.
In het verleden hadden de kinderen een eigen bankrekening. Maar toen de vrouw ging scheiden heeft ze het daar vanaf gehaald. De vader van de kinderen had namelijk geld van een kinderrekening afgehaald. Daarmee heeft hij iets voor zichzelf gekocht. Hij kan het geld van de rekening halen doordat ze gezamenlijk ouderschap hebben. In het echtscheidingsconvenant (dit zijn afspraken over de scheiding) staat dat de ouders het geld van de kinderen niet zouden gebruiken. Daar hield de vader zich dus niet aan.
De vrouw wilde het geld bewaren voor de kinderen. Bovendien had zij het geld zelf voor de kinderen gespaard. Daarom heeft ze alles van de kinderrekeningen afgehaald en op haar eigen bankrekening gezet. Ze maakte 'spaarpotjes' voor de kinderen op haar eigen bankrekening. Het geld van de kinderrekeningen is op deze spaarpotjes gezet. Hiermee komt ze de afspraak uit het echtscheidingsconvenant na. Zij vindt het oneerlijk dat zij geen kwijtschelding krijgt voor de lokale belastingen. Het geld op de spaarpotjes is bestemd voor haar kinderen, en niet om belastingen te betalen.
De gemeente kan bij bijzondere omstandigheden afwijken van het kwijtscheldingsbeleid. Wij hebben gevraagd of het een bijzondere omstandigheid is dat het geld op eigen bankrekeningen van de kinderen heeft gestaan. Hierdoor is de vrouw verplicht om het geld aan de kinderen terug te betalen als ze volwassen worden. De gemeente vindt dat geen bijzondere omstandigheid. De gemeente antwoordde ook dat er geen kwijtschelding wordt gegeven omdat het geld op naam van de vrouw staat. Ook al staat het op spaarpotjes, zij kan over het geld beschikken. Juridisch is zij volledig beschikkingsbevoegd over dit bedrag. Afspraken in het echtscheidingsconvenant binden de ouders. Maar die afspraken veranderen niet de juridische eigendom van het geld.
Bij kwijtscheldingsbeslissingen kan de ombudsman toetsen of de overheid het beleid heeft gevolgd. En ook of er voldoende rekening is gehouden met bijzondere omstandigheden. Het is een feit dat de vrouw juridisch over het geld kan beschikken. Dat wordt niet anders door het feit dat ze het geld voor de kinderen heeft bestemd. En ook niet door de verplichting om het geld terug te betalen aan de kinderen als zij volwassen worden. Daarom kunnen wij de beslissing van de gemeente begrijpen.