Petra (niet haar echte naam)gaat een paar dagen weg en logeert in een hotel. Ze parkeert haar auto in de buurt. Op straat staan tijdelijke borden met een parkeerverbod. Petra leest ze aandachtig. Vandaag kan het nog, denkt ze. Het verbod geldt pas later. Voor de zekerheid checkt ze het bij de hoteleigenaresse. Zij is het met haar eens. Dus Petra besluit de auto op de parkeerplek te laten staan.
Auto weg
Ze gaat lekker genieten van haar uitje. Later op de dag ziet ze tot haar schrik dat haar auto er niet meer staat. En ze ziet drie gemiste oproepen van de gemeente. Petra belt terug om uit te zoeken wat er mis is. Ze krijgt te horen dat haar auto is weggesleept, omdat parkeren daar niet mocht. Dat verrast haar. Ze had toch goed gekeken? En het gecheckt bij de hoteleigenaresse?
Een onprettig gesprek
De medewerker van de gemeente verwijst naar de website. Daar staat volgens hem duidelijk dat parkeren verboden was. Ook zegt hij dat er foto’s zijn gemaakt van de borden. Dat moet, want auto’s worden niet zomaar weggesleept. Volgens de medewerker heeft Petra niet goed gekeken. Het gesprek voelt niet prettig. Het klinkt verwijtend. Petra krijgt het gevoel dat zij het probleem is. Ze vraagt om de foto’s. Ze wil zeker weten, dat het besluit klopt. Ze stuurt een mail. En nog één. Maar een reactie blijft uit.
Excuses?
Petra weet niet goed wat ze verder kan doen. Ze neemt online contact op met de Nationale ombudsman. Wij sturen de klacht nog eens door naar de gemeente. Die pakt de zaak snel op. Het gesprek met de medewerker wordt besproken met de teamleider. Beide kanten herinneren het gesprek anders. Petra is al blij dat haar klacht besproken is. Ook krijgt ze excuses van de gemeente dat ze te laat reageerden op de e-mails.
Uiteindelijk bewijs
Uiteindelijk ziet ze ook de foto’s. Daarop is te zien dat parkeren op die plek niet mocht. Petra ziet het meteen. De hoteleigenaresse zag de borden ook verkeerd. Petra accepteert de boete, want ze had de tijdelijke borden met een parkeerverbod gewoonweg verkeerd gelezen.
De menselijke maat
Ik zie hier mensen die hun best doen. Een burger die kijkt, navraagt en bereid is te erkennen dat zij het verkeerd heeft begrepen. En een gemeente die uiteindelijk uitlegt en excuses aanbiedt. Het probleem zit niet in het besluit, maar in de manier waarop er met elkaar wordt gepraat. Juist daar zit de menselijke maat. Dat maakt het verschil.
Deze column is verschenen in De Telegraaf van zaterdag 3 januari 2026. De persoon op de foto is niet de persoon uit de tekst.
