Aart (niet de echte naam) loopt het terrein van een gevangenis binnen. Hij gaat daar bij iemand langs die weinig bezoek krijgt. Dat doet hij al langer. Zo wil hij andere mensen helpen. Bij de ingang maakt hij foto’s. Die foto's stuurt hij door naar collega's van de rechtswinkel waar hij werkt.
Uit het niets klinkt er een stem door de speaker. Hard en scherp. Aart schrikt. De stem zegt dat hij direct moet stoppen met fotograferen. Even weet hij niet wat hij moet doen. Hij wil uitleggen dat hij zich aan de regels wil houden, maar wordt onderbroken. Hij voelt zich afgesnauwd.
Onbegrip
Aart begrijpt dan ook later pas dat hij geen foto’s had mogen maken. Dat staat in de regels van de gevangenis. Toch laat het vervelende gevoel door hoe hij is behandeld hem niet los. De manier waarop hij werd aangesproken was onnodig hard en bot. Later biedt een collega van de gevangenismedewerker excuses aan.
Geen duidelijkheid
Toch zit het Aart nog dwars. Voor hem voelt het excuus snel en vluchtig. Hij mist uitleg over wat er is gebeurd en waarom hij zo werd aangesproken. Ook weet hij niet of zijn klacht echt goed is bekeken. Hij wil dat er serieus naar hem wordt geluisterd en dat er iemand echt kijkt naar wat er is gebeurd. Hij dient daarom een klacht in bij de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). De DJI reageert per mail en erkent dat het anders had gemoeten. Maar ook dat vindt Aart niet genoeg. Hij mist een duidelijke, formele reactie waarin staat hoe zijn klacht is beoordeeld en wat ermee is gedaan.
Alsnog behandeld
Daarom neemt hij contact op met de Nationale ombudsman. Medewerker Lot vraagt om de klacht alsnog goed af te handelen. Dat gebeurt. Aart ontvangt een brief op papier waarin de situatie wordt uitgelegd. Ook krijgt hij excuses. Die brief maakt wel het verschil. Aart voelt zich eindelijk gehoord.
Aanspreken telt
Ik zie hier hoe belangrijk de manier van aanspreken is. Regels zijn nodig, zeker op een plek als een gevangenis. Maar iemand hard aanspreken zonder uitleg kan grote impact hebben op mensen. Dan is een snel excuus niet genoeg. Mensen willen begrijpen wat er is gebeurd en zij willen dat hun klacht serieus wordt genomen. De organisatie heeft stappen gezet om dit alsnog zorgvuldig af te handelen en daarmee gezorgd voor duidelijkheid en erkenning. Dit laat zien hoe belangrijk het is om niet alleen regels te handhaven, maar daarbij ook aandacht te hebben voor mensen.
Deze column is verschenen in De Telegraaf van 18 april 2026. De persoon op de foto is niet de persoon uit de tekst.
