Niet de agressor

Over het handelen van de gemeente Simpelveld in het kader van een agressiemelding

Rapport

Een vrouw ontvangt een waarschuwingsbrief van de gemeente over een agressievoorval. De vrouw is echter niet de agressor. De identiteit van de agressor is onbekend. De gemeente houdt de vrouw verantwoordelijk omdat de agressor volgens de gemeente een werknemer van de vrouw zou zijn. De gemeente geeft in haar brief naast een sanctie bij recidive ook aan melding van het agressievoorval te doen bij de politie. De vrouw ontkent dat zij werknemers in dienst heeft en stelt de onbekende agressor niet te kennen. De vrouw dient een klacht over de brief in bij de gemeente en klaagt daarnaast dat de gemeente geen hoor- en wederhoor heeft toegepast. Verder wil de vrouw dat de gemeente de politiemelding intrekt.

De gemeente geeft aan dat het aannemelijk is dat de agressor een werknemer van de vrouw is omdat deze werkzaamheden heeft verricht op het perceel en aan het pand van de vrouw op het moment dat het voorval zich voordeed. Het voorval zelf speelde zich af naast het perceel van de vrouw. Over de gedane politiemelding geeft de gemeente aan dat de vrouw hierin niet als agressor is aangemeld en dat er geen sprake is van aangifte. De gemeente gaat niet in op het niet toepassen van hoor- en wederhoor. Omdat de vrouw niet tevreden is met de klachtafhandeling meldt zij zich bij de ombudsman. De ombudsman start een onderzoek naar de klacht. Hij stelt de gemeente een aantal vragen over hoe de waarschuwingsbrief tot stand is gekomen.

De ombudsman vindt de klacht gegrond. De gemeente had de vrouw geen waarschuwingsbrief mogen sturen. De gemeente handelde volgens de ombudsman niet overeenkomstig haar eigen agressieprotocol. Het is de ombudsman niet gebleken dat het agressieprotocol ruimte biedt om sancties op te leggen tegen een 'opdrachtgever' indien de agressor zelf onbekend is. 

De ombudsman is ook van oordeel dat de gemeente ten onrechte niet eerst een gesprek met de vrouw heeft gevoerd. De ombudsman vindt dat juist in deze situatie niet van een gesprek kon worden afgezien. In een gesprek had de gemeente namelijk het door haar gelegde werknemer en werkgeversverband tussen de onbekende agressor en de vrouw kunnen toetsen en ophelderen. 

Tot slot is de ombudsman van oordeel dat de gemeente in de waarschuwingsbrief meteen helder had moeten maken dat de politiemelding niet op naam van de vrouw stond en dat er geen sprake was van een aangifte.