Een man heeft voor een rechtszaak een advocaat nodig. Het lukt hem niet om zelf iemand te vinden. Daarom klopt hij aan bij de Orde van advocaten (hierna: de Orde). Dit is de organisatie die een advocaat kan toewijzen als het iemand zelf niet gelukt is. De man dient bij de Orde een verzoek in om een advocaat te krijgen. Hij krijgt van de behandelaar een e-mail. Daarin staat dat hij binnen twee weken zijn verzoek moet aanvullen. Er ontbreken namelijk nog belangrijke gegevens. Hij moet een document toesturen dat hij van het Juridisch Loket moet krijgen. Dit document krijgt hij niet. Daarom wil hij overleggen met zijn dossierbehandelaar bij de Orde.
De man probeert verschillende keren via e-mail en telefoon contact te krijgen met de behandelaar van zijn verzoek. Maar hij krijgt geen reactie. Enkele dagen later krijgt hij wel iemand van de Orde aan de lijn. Maar hij krijgt het telefoonnummer van de behandelaar niet. Hij belt op een later moment nog eens, zonder succes. Precies op die dag ontvangt hij de beslissing van de Orde. Hierin staat dat hij geen advocaat krijgt toegewezen. De man is van mening dat de Orde slecht bereikbaar was. En ook vindt hij dat de afwijzende beslissing het gevolg is geweest van die slechte bereikbaarheid.
De ombudsman vindt dat de man gelijk heeft als het gaat om de slechte bereikbaarheid van de Orde. Hij had al veel contactpogingen gedaan. Dus was het logisch geweest dat de behandelaar hem in ieder geval één keer had teruggebeld. Maar dit is niet gebeurd.
Dat de man geen advocaat kreeg omdat de Orde slecht bereikbaar was, kan de ombudsman niet vaststellen. Daarom geeft hij hierover geen oordeel.