Het is zomer! Bart (niet zijn echte naam) kijkt ernaar uit om in zijn tuin te zitten. Toch ziet hij op tegen wat ieder jaar naast zijn huis gebeurt: de kermis en het muziekfeest. Voor bezoekers is dat misschien leuk en gezellig. Voor Bart betekent het vooral herrie. ’s Nachts kan hij er niet van slapen. Overdag heeft hij geen rust.
Bart laat de gemeente weten dat hij vaak overlast heeft door deze evenementen. Dat is geen kleine zaak. Ook geeft hij aan dat vergunningen vaak te laat worden bekendgemaakt. Daardoor kunnen hij en andere omwonenden niet op tijd met de gemeente hierover spreken. Ook wordt bezwaar maken vóór een evenement dan lastig. Bart dient hierover een klacht in bij de gemeente.
Lang wachten op antwoord
Daarna duurt het bijna acht maanden voordat hij antwoord krijgt. De gemeente maakt excuses voor de late behandeling van zijn klacht. Maar de klacht van Bart vindt de gemeente niet helemaal terecht. Voor Bart is dat teleurstellend. Hij heeft lang moeten wachten en krijgt steeds niet het gevoel dat zijn zorgen goed zijn begrepen.
Vragen aan gemeente
Daarom neemt Bart contact op met de Nationale ombudsman. Wij starten een onderzoek en stellen de gemeente vragen. Ook vragen wij de gemeente te kijken naar ons eerdere rapport ‘Van een koude kermis thuiskomen’. In dat rapport staat wat omwonenden mogen verwachten bij evenementen. Bijvoorbeeld dat zij op tijd en actief worden geïnformeerd. Zo voorkom je dat bewoners pas iets horen als alles al vaststaat. Ook staat erin dat de gemeente bewoners moet betrekken als er oplossingen nodig zijn.
Klacht wordt opnieuw bekeken
De gemeente luistert naar onze vragen en leest het rapport. Daarna kijkt zij opnieuw naar de klacht. Dan erkent de gemeente dat Bart niet op tijd duidelijkheid kreeg over de geplande evenementen. Zijn klacht was dus terecht. Ook zegt de gemeente dat zij de klacht beter had kunnen behandelen. De gemeente koos te veel voor een juridische benadering. Daardoor voelde Bart zich niet gezien en gehoord. Het is goed dat de gemeente dit erkent en aangeeft hiervan te willen leren.
Ik vind het positief dat de gemeente de klacht van Bart alsnog serieus heeft opgepakt. Een kermis of muziekfeest kan leuk zijn, maar voor omwonenden ook belastend. Zeker als het evenement ieder jaar terugkomt. Dan moeten mensen op tijd weten waar zij aan toe zijn. Een gemeente moet daarom actief informeren, luisteren en zoeken naar oplossingen. Dat geeft vertrouwen. En het zorgt ervoor dat Bart zich niet overvallen voelt, maar gehoord.
Deze column is verschenen in De Telegraaf van 4 juli 2026. De persoon op de foto is niet de persoon uit de tekst.
