Marlies (niet de echte naam) krijgt een waarschuwingsbrief van de gemeente. Er zou een agressievoorval zijn geweest bij haar kantoorpand. Een handhaver zou zijn bedreigd door een onbekend persoon. Als zoiets nog eens gebeurt, kan de gemeente een maatregel nemen. Bijvoorbeeld een pandverbod.
Marlies schrikt. Ze leest de brief nog een keer. Zij was er niet bij. Ze kent de persoon niet. Ze heeft geen werknemers en heeft niemand ingehuurd. Toch voelt het alsof de gemeente haar verantwoordelijk houdt voor wat een ander heeft gedaan. Dat maakt haar boos en onzeker.
Zware waarschuwing
De gemeente denkt dat de persoon misschien voor Marlies werkte of iets deed bij haar pand. Daarom stuurt de gemeente de brief aan haar. Maar niemand controleert eerst of dat klopt. Marlies wordt niet gebeld. Ze krijgt geen kans om uit te leggen dat zij de persoon niet kent. Ook vraagt niemand of er bij haar pand werd gewerkt.
Dat zit haar dwars. Als de gemeente haar had gesproken, had zij kunnen uitleggen hoe het zat. Nu krijgt zij direct een zware brief, met een waarschuwing erbij. Voor Marlies voelt dat alsof de gemeente haar al heeft veroordeeld, zonder eerst naar haar te luisteren.
Niet gehoord
Marlies dient een klacht in bij de gemeente. Zij vindt dat de brief nooit zo verstuurd had mogen worden. De gemeente blijft erbij dat de onbekende persoon waarschijnlijk iets met haar pand te maken had. Maar voor Marlies verandert dat niets. Zij voelt zich niet gehoord.
Daarom neemt zij contact op met de Nationale ombudsman. Wij onderzoeken wat er is gebeurd. We bekijken de brief, haar klacht en de regels die de gemeente gebruikt bij agressie tegen medewerkers.
Te snel geoordeeld
Daaruit blijkt dat de gemeente te snel heeft gehandeld. De gemeente had Marlies deze brief niet mogen sturen. Eerst had zij beter moeten onderzoeken wie de persoon was. Ook had zij moeten nagaan of er echt een verband was met Marlies. Dat onderzoek bleef te beperkt, terwijl de gevolgen voor haar groot konden zijn.
Voor Marlies is dat belangrijk. Zij krijgt erkenning. De gemeente had haar niet op basis van aannames mogen waarschuwen. Ook had de gemeente eerst met haar moeten praten.
Ik vind dat agressie tegen ambtenaren altijd serieus genomen moet worden. Medewerkers moeten veilig hun werk kunnen doen. Maar ook dan moet de overheid zorgvuldig blijven. Zeker als niet duidelijk is wie iets heeft gedaan. Eerst luisteren, dan pas oordelen. Dat is eerlijker voor iedereen.
Deze column is verschenen in De Telegraaf van 15 augustus 2026. De persoon op de foto is niet de persoon uit de tekst.
Ook interessant
Gemeente hoefde man niet direct een waarschuwingsbrief te sturen
